کمتر از دوماه دیگه 23سالم میشه. اینکه چرا انقدر درگیر سنمون و عدد هستیم هم به نوبه خودش جالبه.
چند وقت پیش داشتم یه ویدیوی قدیمی از لیز تو یوتوب میدیدم. میگفت" 27سالشه و هرچقدر بیشتر به 30 نزدیک میشه تازه میفهمه اینکه همه میگن 30سالگی اوج زیبایی و جذابیت یه زنه چقدر درسته و چقدر حسش میکنه هرسال!."
تو ذهنم انگار یه فایل بهروز باز شد که عه! راست میگه. اتفاقا همهی اونهایی که الان به عنوان الگو میبینمشون تو همون بازهی سی تا سی و پنج سالگی هستن.
با مامانم هم راجع بهش حرف زدم و اونم تایید کرد. گفت بنظر خودش هم اوج جوونی و جذابیت تو سیعه. به اون استقلال کافی رسیدی. استیبل شدی از لحاظ کار، تحصیل، آدمهای اطرافت و رابطه.
دیروز دوباره همین بحث تو یه گپ تلگرامی که عضوم باز شد و مجدد همه همین حرفارو با ادبیات خودشون تایید کردن!
خلاصه که حس میکنم دیگه از ageing و بالارفتن سن ناراحت نمیشم و اتفاقا تارگت نوینم سی سالگیه. اینکه تمام سالهای منتهی بهش رو طوری سپری کنم که من هم تو اون سن به اون ادیشنای که همه ازش حرف میزنن، ورژن خودم، برسم✨
برچسب:
نویسنده: rayha